Azyl.

Budujemy bazę. Absolutnie niedostępną i zamkniętą przed całym złem tego świata. Zamkniemy się z kontenerem jedzenia i przeczekamy. Za dużo konfrontacji jak na tak krótki staż życiowy. Bo czasami człowiek ma ochotę po prostu się schować.
Życie jest nieprzewidywalne. Jeszcze kilka dni temu manifestowałyśmy nasze szczęście, uśmiechałyśmy się  do swoich myśli. Kilka dni, zbyt odległych by móc do nich ponownie sięgnąć. Zabrać sobie tego szczęścia na zapas. W razie wypadku.
Przydałaby się myślodsiewnia. Móc zamknąć wszystkie złe myśli w małej fiolce. I móc wrócić do nich, dopiero gdy będziemy na to gotowi. Jak już będę inżynierem, skonstruuję coś takiego, obiecuję.

"W świecie jest o wiele więcej dobra, niż zła.
Trzeba tylko mieć oczy szeroko otwarte.
I to, co może się wydawać serią niefortunnych zdarzeń,
tak naprawdę będzie pierwszym krokiem w podróży.
(...)
zawsze jest coś, co trzeba wynaleźć, przeczytać, lub ugryźć.
I coś co trzeba zrobić,żeby stworzyć azyl. Nieważne, jak mały."
/Lemony Snicket/